Podczas mielenia na mokro nanoproszek jest mieszany z odpowiednim rozpuszczalnikiem w celu przygotowania odpowiedniego materiału. Aby uniknąć zjawiska aglomeracji proszku podczas procesu mielenia, konieczne jest dodanie odpowiednich środków dyspergujących lub pomocniczych jako środków wspomagających mielenie. Jeśli końcowy produkt w nanoskali ma być proszkiem, a nie zawiesiną, należy rozważyć, jak najpierw odfiltrować duże cząstki w zawiesinie i jak wysuszyć przefiltrowaną zawiesinę, aby uzyskać proszek w nanoskali. Dlatego też, gdy proszek w nanoskali jest uzyskiwany przez mielenie na mokro, wybór odpowiedniego rozpuszczalnika, środka pomocniczego, metody filtracji i metody suszenia również wpłynie na to, czy proszek w nanoskali można z powodzeniem uzyskać.
To, czy mielenie proszku na mokro może z powodzeniem osiągnąć cel mielenia lub dyspergowania, zależy głównie od wyboru rozmiaru i materiału medium mielącego (kulek cyrkonowych). Wybrany ścierniwo musi wynosić 0,1-0,4 mm lub mniej. Jednocześnie, aby zapobiec wpływowi na tak małe medium mielące naporu zawiesiny poruszającej się w kierunku wrzeciona podczas procesu mielenia, zostanie ono zablokowane w pobliżu sita filtrującego i spowoduje zatrzymanie komory mielenia z powodu zbyt wysokiego ciśnienia, prędkość liniowa wirnika mieszającego musi wynosić ponad 10 m/s lub więcej. Jednocześnie lepkość zawiesiny jest regulowana do poziomu poniżej 100 cps, aby lepkość zawiesiny nie miała wpływu na ruch mielnika. Jednocześnie zawartość substancji stałych w zawiesinie powinna być również kontrolowana poniżej 35%, aby zapobiec wzrostowi lepkości spowodowanemu wzrostem powierzchni właściwej proszku podczas procesu mielenia, a stosowanie małych kulek cyrkonowych nie może być kontynuowane. Oczywiście, aby zapobiec wypływaniu kulek cyrkonu o średnicy 0,3-0,4 mm z komory mielenia z separatora dynamicznego lub zatykaniu się sita filtrującego, szczelinę sita filtrującego należy ustawić na 0,1 mm.
Mielenie na sucho i mokro
Aby szybko sprostać wymaganiom proszku szlifowanie na mokro Aby spełnić wymagania dotyczące wielkości cząstek i zapewnić normalną pracę młynka, wymagane zasady i parametry sterowania są następujące:
1. Wybierz odpowiedni materiał mielący zgodnie z wymaganiami dotyczącymi wielkości cząstek. Jeśli chcesz spełnić wymagania dotyczące nanometrów i uniknąć utraty mediów mielących, wybierz większą twardość Mohsa, tym lepiej, a powierzchnia mediów mielących powinna być prawdziwym okręgiem, bez porów i wielkości 0,05-0,4 mm. Im mniejsze medium mielące, tym lepszy efekt mielenia i mniejsza wymagana wartość energii właściwej. Wybór środka mielącego określi, czy można go z powodzeniem zmielić do pożądanej wielkości cząstek.
2. Dostosuj odpowiednią prędkość obrotową wirnika mieszającego w zależności od wielkości medium mielącego i lepkości zawiesiny. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku mielenia na poziomie nano, prędkość musi wynosić powyżej 12,5 m/s.
3. Kontrola temperatury zawiesiny mielącej. Ogólnie rzecz biorąc, temperatura mielenia zawiesiny w skali nano musi być kontrolowana poniżej 45°C. Głównymi parametrami wpływającymi na temperaturę zawiesiny są kontrola prędkości wirnika, szybkość napełniania medium mielącego, wielkość obszaru wymiany ciepła w bębnie mielącym, stan wody chłodzącej i natężenie przepływu.
4. Należy wybrać odpowiednią szczelinę systemu separacji dynamicznej w zależności od rozmiaru ścierniwa. Ogólnie rzecz biorąc, szczelina wynosi od 1/2 do 1/3 średnicy kulki cyrkonowej.
5. Wyregulować prędkość pompy. W dopuszczalnym zakresie ciśnienia w bębnie mielącym, im wyższa prędkość pompy, tym lepiej. W ten sposób można zwiększyć liczbę czasów mielenia zawiesiny przez młynek w tym samym czasie mielenia, aby uzyskać węższy rozkład wielkości cząstek.
Ogólnie rzecz biorąc, aby uzyskać proszek o wielkości nano, konieczne jest użycie młynka do mielenia dziesiątki razy, a nawet setki razy, aby uzyskać proszek o wielkości nano.
Szlifowanie na sucho oznacza, że zawartość wody w materiale nie przekracza 4% podczas operacji mielenia, podczas gdy mielenie na mokro polega na zawieszeniu surowca w strumieniu cieczy nośnej do mielenia, a odpowiednie dodatki, takie jak środki dyspergujące, są dodawane w celu ułatwienia mielenia. Gdy zawartość wilgoci w materiale przekracza 50% w szlifierce do mielenia na mokro, można przezwyciężyć problem unoszenia się pyłu. W przetwórstwie spożywczym zmielony materiał jest często używany jako operacja przygotowawcza do ługowania, aby składniki były łatwe do rozpuszczenia, więc nadaje się do mielenia na mokro. Jednak praca na mokro generalnie zużywa więcej energii niż praca na sucho, a sprzęt ulega poważniejszemu zużyciu.
Gdy młynek do mielenia na sucho rozdrabnia proszek, temperatura proszku gwałtownie wzrasta z powodu wprowadzenia dużej ilości energii. Gdy cząstki proszku są rafinowane, trudno jest kontrolować młynek, aby uniknąć problemów z wybuchem. Dlatego też powstała metoda mielenia na mokro, a proszek uzyskany w wyniku mielenia na mokro jest najbardziej skuteczną i ekonomiczną metodą. Pozwala ona uniknąć wysokich kosztów chemicznej produkcji nanoproszku, a także uniknąć niedoboru mechanicznego rozdrabniania na sucho, które jest trudne do osiągnięcia nanopoziomu proszku. Ogólnie rzecz biorąc, rozmiar cząstek mielenia na sucho można zmielić tylko do około 8um, jeśli chcesz osiągnąć poziom drobniejszy lub nanometrowy, musisz użyć szlifowania na mokro.
Mielenie na sucho oznacza, że zawartość wody w materiale nie przekracza 4% podczas operacji mielenia, podczas gdy mielenie na mokro polega na zawieszeniu surowca w strumieniu cieczy nośnej do mielenia, a odpowiednie dodatki, takie jak środki dyspergujące, są dodawane w celu ułatwienia mielenia. Gdy zawartość wilgoci w materiale przekracza 50% w szlifierce do mielenia na mokro, można przezwyciężyć problem unoszenia się pyłu. W przetwórstwie spożywczym zmielony materiał jest często używany jako operacja przygotowawcza do ługowania, aby składniki były łatwe do rozpuszczenia, więc nadaje się do mielenia na mokro.
